Informatiebeveiliging en gegevensprivacy zijn in het huidige digitale tijdperk van cruciaal belang voor gezondheidszorgorganisaties over de hele wereld. In 2022 wereldwijde cyberaanvallen in de gezondheidszorg zijn met 74% toegenomenen de gezondheidszorg was de tweede meest getroffen sector in de Verenigde Staten, een stijging van 57% op jaarbasis. En het is geen grote verrassing waarom de gezondheidszorg de aandacht krijgt van cybercriminelen: het is een goudmijn van waardevolle gegevens en beschermde gezondheidsinformatie (PHI), gekoppeld aan verouderde technologie, slecht beheerde netwerksystemen en begrotings- en personeelsuitdagingen. Dit alles maakt zorgverleners tot een gemakkelijk doelwit met potentieel hoge beloningen.
De cruciale uitdagingen voor zorgverleners zijn tweeledig;
- Patiëntgegevens: Omdat de sector voor het leveren van diensten steeds meer afhankelijk is van technologie, wordt gevoeligere patiëntinformatie online opgeslagen en uitgewisseld. Zorgaanbieders moeten prioriteit geven aan informatiebeveiliging en gegevensprivacy om de persoonlijke informatie van patiënten te beschermen.
- Operationele levering: Cyberaanvallen op gezondheidszorgorganisaties kunnen cruciale gezondheidszorgdiensten verstoren, zoals patiëntenzorg, medisch onderzoek en de functionaliteit van medische apparatuur. Cyberbedreigingen kunnen ook de veiligheid en nauwkeurigheid van medische dossiers en klinische gegevens in gevaar brengen, wat kan leiden tot ernstige diagnose-, behandelings- en medicatiefouten.
In deze blogpost wordt het belang benadrukt van informatiebeveiliging en gegevensprivacy in de gezondheidszorg en de risico's van het verwaarlozen ervan. We zullen de nieuwste bedreigingen onderzoeken waarmee zorgaanbieders worden geconfronteerd, zoals ransomware-aanvallen, phishing-zwendel en bedreigingen van binnenuit, en ons verdiepen in vereisten voor naleving van de regelgeving, zoals HIPAA, NIS2, GDPR en Privacywet. Ten slotte bespreken we de beste praktijken voor gezondheidszorgorganisaties om hun informatiebeveiligings- en gegevensprivacybeleid te versterken.
Ga met ons mee terwijl we door het complexe landschap van cyberbeveiliging in de gezondheidszorg navigeren en ontdek hoe zorgverleners de gegevens van hun patiënten kunnen beschermen en de integriteit van hun kritieke diensten kunnen behouden.
De cyberdreigingen waarmee de gezondheidszorgsector wordt geconfronteerd
Ransomware
Ransomware-aanvallen vormen een van de grootste bedreigingen voor zorgverleners. Volgens een recente Ponemon gezondheidszorgrapport, 60% van de respondenten noemde ransomware als hun grootste zorg, en 40% verklaarde dat ze de afgelopen twee jaar meer dan drie ransomware-aanvallen hadden meegemaakt.
Bij deze aanvallen versleutelen hackers de gegevens van een zorgverlener, waardoor deze onbruikbaar worden totdat er losgeld wordt betaald. Als het losgeld niet wordt betaald, kan de hacker dreigen de gegevens te verwijderen, waardoor de activiteiten van de aanbieder en de patiëntenzorg aanzienlijk worden geschaad of, in het geval van een Medibank in Australië, publiceer die gegevens online, wat niet alleen leed en schade veroorzaakt aan de getroffen patiënten, maar ook aanzienlijke financiële en reputatieschade veroorzaakt door het onvermogen van de organisatie om patiëntgegevens veilig te houden en te voldoen aan verplichte regelgeving.
DDoS-aanvallen
Bij DDoS-aanvallen wordt het netwerk van een zorgverlener overspoeld met verkeer, waardoor het netwerk crasht en onbruikbaar wordt. Dit kan van invloed zijn op het vermogen van de zorgverlener om toegang te krijgen tot patiëntgegevens en deze te gebruiken, wat kan leiden tot vertragingen in de patiëntenzorg en mogelijk de patiëntveiligheid in gevaar kan brengen. Vaak dienen DDoS-aanvallen als afleiding, terwijl kwaadwillenden meer sinistere malware op het netwerk van hun slachtoffer inzetten.
De voortdurende cyberaanvaltactieken van KillNet laten perfect zien welke impact een DDoS-aanval kan hebben. Deze hacktivistische groep heeft zich actief gericht op de Amerikaanse gezondheidszorgsector, waardoor de dienstverlening urenlang uitviel, wat resulteerde in vertragingen bij afspraken, onvermogen om toegang te krijgen tot elektronische medische dossiers en omleidingen van ambulances.
Externe leveranciers + Supply Chain-aanvallen
Zorgaanbieders zijn slechts zo veilig als hun externe leveranciers en toeleveringsketen. Iedereen die toegang heeft tot de systemen van een gezondheidszorgorganisatie kan kwaadwillig of per ongeluk beschermde gegevens en dienstverlening in gevaar brengen, waardoor serviceonderbrekingen op de korte tot lange termijn van invloed kunnen zijn op de patiëntenzorg, de dienstverlening en de financiële resultaten.
Volgens het Ponemon Healthcare Report denkt 71% van de zorgorganisaties dat ze vatbaar zijn voor compromissen in de toeleveringsketen. Gemiddeld heeft 50% van de gezondheidszorgorganisaties er meer dan vier geleden aanvallen op de toeleveringsketen waardoor ze de afgelopen twee jaar geen diensten konden leveren.
Het internet der dingen (IoT)
De toenemende acceptatie van het internet der dingen (IoT) in de gezondheidszorg is een andere technologische trend met verontrustende gevolgen voor de veiligheid. Nu de systemen van zorgaanbieders steeds meer verbonden zijn met andere medische en operationele systemen, is er ook een belangrijke beweging gaande richting op het internet aangesloten medische apparaten, zoals insulinepompen en pacemakers.
De toenemende connectiviteit van het IoT zou het vermogen van medische aanbieders om diensten te leveren, de veiligheid van hun patiënten en de exploitatie van hun bedrijf in gevaar kunnen brengen. Deze apparaten dragen bij aan de wildgroei van IT, ontberen adequate ingebouwde beveiligingsmaatregelen en vergroten het aanvalsoppervlak van zorgverleners en de gezondheid en het welzijn van de patiënten die verbonden medische apparaten gebruiken. Het is alarmerend dat 63% van de zorgorganisaties beweert een ervaring te hebben gehad beveiligingsincident als gevolg van onbeheerde IoT-apparaten in de afgelopen twaalf maanden.
De impact van slechte infosec- en gegevensprivacypraktijken in de gezondheidszorg
Als informatiebeveiliging en gegevensprivacy niet serieus worden genomen, kan dit grote gevolgen hebben voor patiënten, zorgverleners en zorgorganisaties.
Gevolgen voor zorgverleners
Als het systeem van een zorgverlener wordt gehackt, kan dit leiden tot verstoringen in de patiëntenzorg, vertragingen in de behandeling en omzetverlies. Aanbieders kunnen ook te maken krijgen met juridische en financiële gevolgen, waaronder boetes en juridische stappen, als wordt vastgesteld dat ze niet voldoen aan de regelgeving op het gebied van gegevensbeveiliging.
Bovendien kunnen zorgaanbieders schade aan hun reputatie ervaren en het vertrouwen van de patiënt verliezen als gevolg van een inbreuk op de cyberbeveiliging. Patiënten die het gevoel hebben dat hun privacy is aangetast, zullen in de toekomst mogelijk minder snel zorg bij die aanbieder zoeken, wat op de lange termijn financiële gevolgen voor de aanbieder kan hebben.
Gevolgen voor patiëntenzorg
Hoewel cyberbeveiliging gezondheidszorgaanbieders miljarden dollars kan kosten aan verloren inkomsten, uitbetalingen en reputatieschade, is het meest directe en voor de hand liggende gevolg de potentiële impact op patiënten. Als een cyberaanval een instelling of gezondheidszorgorganisatie onbruikbaar maakt, is het mogelijk dat patiënten die tijdige zorg nodig hebben, deze niet krijgen.
Tegelijkertijd hebben miljoenen mensen over de hele wereld al slechte toegang tot gezondheidszorg. Het is bekend dat er een aanzienlijk tekort is aan zorgverleners, waardoor patiënten vaak weken of maanden moeten wachten voordat ze een arts kunnen raadplegen. Als slechte praktijken op het gebied van informatiebeveiliging en gegevensprivacy vertragingen in de patiëntenzorg veroorzaken, kan dit de gezondheidstoestand van miljoenen mensen en gemeenschappen wereldwijd aanzienlijk verslechteren.
Gecompromitteerde patiëntgegevens kunnen ook tot andere nadelige gevolgen leiden, waaronder identiteitsdiefstal, financiële fraude en medische fraude. Patiënten lopen mogelijk ook het risico dat hun persoonlijke gezondheidsinformatie (PHI) openbaar wordt gemaakt, wat een reeks negatieve gevolgen kan hebben, zoals discriminatie door werkgevers of verzekeraars, sociaal stigma en schaamte.
De impact van slechte infosec en data Privacy Praktijken kunnen aanzienlijke gevolgen hebben als ze het leven van patiënten tastbaar beïnvloeden. De cyberbeveiligingsinfrastructuur is dus ongetwijfeld een topprioriteit voor zorgaanbieders.
Wat zijn de belangrijkste cyberbeveiligingsregels in de gezondheidszorg
De algemene verordening gegevensbescherming (AVG)
GDPR is een verordening van de Europese Unie (EU) die op 25 mei 2018 van kracht is geworden. Deze is van toepassing op alle organisaties die de persoonlijke gegevens van EU-inwoners.
De De AVG stelt specifieke eisen aan organisaties die persoonsgegevens verwerken binnen de zorgsector. Zorgorganisaties moeten persoonsgegevens op legitieme wijze verwerken, inclusief het verkrijgen van geldige toestemming van individuen of voor medische behandeling. Individuen hebben verbeterde rechten onder de AVG, waaronder het recht op toegang tot hun gegevens, het rechtzetten van onnauwkeurigheden, het verzoeken om verwijdering en het beperken van de verwerking.
Wanneer verwerkingsactiviteiten waarschijnlijk een aanzienlijk risico vormen voor de rechten en vrijheden van individuen, moeten zorgorganisaties een gegevensbeschermingseffectbeoordeling (DPIA) uitvoeren. Ze moeten ook technische en organisatorische maatregelen implementeren om gegevensbescherming door ontwerp en standaard te garanderen, zoals pseudonimisering, encryptie en authenticatie. Bovendien moeten zorgorganisaties inbreuken op persoonsgegevens binnen 72 uur nadat ze zich bewust zijn geworden van het incident melden aan individuen en autoriteiten.
De AVG vereist ook dat zorgorganisaties een functionaris voor gegevensbescherming (DPO) aanstellen om naleving te garanderen en als aanspreekpunt voor individuen en autoriteiten te dienen.
Wet Bescherming Persoonsgegevens 2018
De Data Protection Act 2018 (DPA 2018) is een Britse wet die bepaalt hoe persoonlijke gegevens moeten worden verwerkt, opgeslagen en gebruikt. Het schetst een aantal vereisten met betrekking tot cybersecurity in de gezondheidszorg.
De wet verplicht zorgorganisaties tot gedegen handelen risicobeoordelingen van hun gegevensverwerking activiteiten, waaronder cyberbeveiligingspraktijken, om potentiële kwetsbaarheden te identificeren. En implementeer vervolgens passende technische en organisatorische maatregelen om de veiligheid van persoonlijke gegevens te garanderen, inclusief encryptie, toegangscontroles en regelmatige beveiligingstests.
De wet bevat ook strikte regels rond het melden van inbreuken, waarbij zorgorganisaties eventuele datalekken binnen 72 uur nadat zij zich bewust zijn geworden van de inbreuk, moeten melden aan de relevante autoriteiten.
Zorgorganisaties moeten ervoor zorgen dat externe verwerkers waarmee zij samenwerken, de wet naleven, inclusief de cyberbeveiligingsvereisten.
NIS 2
NIS 2 (de EU-richtlijn beveiliging van netwerk- en informatiesystemen) schetst verschillende eisen met betrekking tot cybersecurity in de gezondheidszorg. Deze omvatten:
- Identificatie van essentiële diensten en exploitanten: Zorgorganisaties moeten de essentiële diensten en exploitanten identificeren die nodig zijn om cruciale maatschappelijke en economische activiteiten in stand te houden.
- Risicobeheer en incidentrapportage: Zorgorganisaties moeten risicobeoordelingen uitvoeren en risicobeheersmaatregelen implementeren om de veiligheid en veerkracht van hun systemen en netwerken te garanderen. Ze moeten incidenten ook melden aan de relevante nationale autoriteiten en passende maatregelen nemen om de impact van het incident te beperken.
- Beveiligingsmaatregelen: Zorgorganisaties moeten passende technische en organisatorische maatregelen implementeren om de veiligheid en veerkracht van hun systemen en netwerken te waarborgen. Deze maatregelen moeten maatregelen omvatten om ongeoorloofde toegang te voorkomen, bescherming te bieden tegen malware en andere cyberdreigingen, en de beschikbaarheid van kritieke diensten te garanderen.
- Samenwerking en informatie-uitwisseling: Zorgorganisaties moeten samenwerken met andere exploitanten en overheidsinstanties om de veiligheid en veerkracht van hun systemen en netwerken te waarborgen. Ook moeten zij informatie over dreigingen en incidenten delen met relevante organisaties en autoriteiten.
- Naleving en handhaving: Zorgorganisaties moeten voldoen aan de vereisten van NIS 2 en andere toepasselijke cyberbeveiligingsvoorschriften. Nationale autoriteiten zijn verantwoordelijk voor het afdwingen van de naleving en kunnen sancties opleggen bij niet-naleving.
Zorgverzekeringsportabiliteit en verantwoordingsplicht (HIPAA)
HIPAA is een wet die gezondheidsinformatie beschermt tegen ongeoorloofde toegang en openbaarmaking in de Verenigde Staten. Betrokken entiteiten, doorgaans zorgverleners, moeten voldoen aan strenge beveiligingsnormen om deze informatie te beschermen.
Volgens HIPAA moeten gedekte entiteiten robuuste beveiligingsmaatregelen implementeren bij het omgaan met beschermde gezondheidsinformatie (PHI), zoals encryptie, authenticatieprocedures en andere waarborgen, om ongeoorloofde toegang of openbaarmaking te voorkomen.
Bovendien verplicht de HIPAA ertoe dat entiteiten individuen informeren over hun wettelijke rechten. Dit omvat onder meer het informeren van wie toegang heeft tot hun PHI, hoe u kopieën kunt aanvragen en wat er gebeurt als ze van gedachten veranderen over het delen van de informatie.
De Australische Privacywet 1988 (Privacywet)
Deze wet schetst de vereisten van zorgaanbieders om de persoonlijke gegevens van hun patiënten te beschermen tegen cyberveiligheidsbedreigingen. Enkele van de belangrijkste bepalingen van de Privacywet met betrekking tot cyberbeveiliging in de gezondheidszorg zijn onder meer:
- Gegevensbeveiliging: Zorgaanbieders moeten redelijke stappen ondernemen om de persoonlijke informatie die zij bewaren te beschermen tegen misbruik, inmenging, verlies en ongeoorloofde toegang, wijziging of openbaarmaking. Ze moeten over passende beveiligingsmaatregelen beschikken om cyberbedreigingen zoals hacking, malware-aanvallen en ongeoorloofde toegang te voorkomen.
- Kennisgeving van datalek: In geval van een datalek moeten zorgaanbieders de getroffen personen en het Office of the Australian Information Commissioner (OAIC) zo snel mogelijk op de hoogte stellen. De melding moet de aard van de inbreuk omvatten, het soort persoonlijke informatie dat hierbij betrokken is, en de stappen die zijn genomen om het risico op schade te beperken.
- Privacy Impact Assessment: Voordat nieuwe technologieën of processen worden geïmplementeerd waarbij persoonlijke informatie wordt verwerkt, moeten zorgaanbieders een privacy impact assessment (PIA) uitvoeren om de risico's voor de privacy van individuen te identificeren en te beoordelen. Dit proces moet een evaluatie omvatten van de cyberveiligheidsrisico's en de maatregelen die zijn getroffen om deze te beperken.
- Externe aanbieders: Als zorgaanbieders gebruik maken van externe aanbieders voor diensten zoals cloud computing of gegevensopslag, moeten zij ervoor zorgen dat deze aanbieders voldoen aan de eisen van de Privacywet. Dit houdt onder meer in dat ervoor moet worden gezorgd dat de externe aanbieder passende cyberbeveiligingsmaatregelen heeft genomen om persoonlijke informatie te beschermen.
De gevolgen van het niet naleven van de cyberbeveiligingsregelgeving in de gezondheidszorg
De implicaties van het niet naleven van de regelgeving op het gebied van gezondheidszorginformatie en gegevensprivacy kunnen ernstig zijn, inclusief juridische, financiële en reputatiegevolgen.
In Groot-Brittannië kan het niet naleven van de regelgeving inzake gegevensbescherming resulteren in boetes tot 4% van de wereldwijde omzet van een organisatie of £17.5 miljoen (afhankelijk van wat het hoogste is), evenals mogelijke juridische stappen en reputatieschade.
In de VS kunnen HIPAA-overtredingen leiden tot aanzienlijke financiële boetes, met boetes variërend van $100 tot $50,000 per overtreding (tot een maximum van $1.5 miljoen per jaar voor elke overtredingscategorie). Naast boetes kunnen gezondheidszorgorganisaties te maken krijgen met negatieve publiciteit, omzetverlies en juridische stappen van getroffen personen.
In Australië kan het niet naleven van de privacyregelgeving resulteren in boetes tot $2.1 miljoen voor organisaties en $420,000 voor individuen, evenals mogelijke juridische stappen en reputatieschade.
Naast deze specifieke gevolgen kan het niet naleven van de regelgeving inzake informatie- en gegevensprivacy in de gezondheidszorg bredere gevolgen hebben voor de veiligheid en het vertrouwen van patiënten. In dat geval kan dit leiden tot ernstige schade voor patiënten, het vertrouwen in gezondheidszorgaanbieders en -instellingen ondermijnen en de reputatie van de gezondheidszorgsector als geheel schaden.
Een op standaarden gebaseerde benadering van cyberbeveiliging in de gezondheidszorg
Voor organisaties die willen voldoen aan de vele cyberbeveiligings-, gegevens- en informatiebeveiligingsregels in de gezondheidszorg, is certificering tegen ISO 27001 , voor informatiebeveiliging en ISO 27701 , want gegevensprivacy kan een beslissende eerste stap zijn.
Veel van de gezondheidszorgregelgeving zelf vermeldt dat bij elke stap die bedrijven ondernemen om hieraan te voldoen rekening moet worden gehouden met ‘naleving van internationale normen’. De technische richtlijnen van het European Union Agency for Cybersecurity (ENISA) voor NIS 2 brengen bijvoorbeeld elke beveiligingsdoelstelling in kaart aan verschillende best practice-normen, waaronder ISO 27001.
Een ISO 27001-conform informatiemanagementsysteem (ISMS) stelt organisaties in staat hun risico's en blootstelling aan veiligheidsbedreigingen te verminderen door het relevante beleid te identificeren dat ze moeten documenteren, de technologieën om zichzelf te beschermen en de opleiding van het personeel om fouten te voorkomen. Ze verplichten organisaties ook om jaarlijks risicobeoordelingen uit te voeren, waardoor ze het steeds veranderende risicolandschap een stap voor kunnen blijven.
Bij het implementeren van een raamwerk voor informatiebeveiliging krijgen organisaties een duidelijke en consistente structuur voor het organiseren en opslaan van gegevens, waardoor het voor bedrijven gemakkelijker wordt om weloverwogen beslissingen te nemen. Dit kan leiden tot een betere strategische planning, incidentbeheer en naleving van de regelgeving. Bovendien biedt een duidelijk privacybeleid een gestructureerde aanpak voor het afhandelen van eventuele privacy-incidenten, waardoor ook de downtime kan worden verminderd.
Eenmaal vastgesteld, is het veel eenvoudiger om eventuele aanvullende HIPAA-, AVG- en regionale wettelijke vereisten toe te voegen. ISO 27001 kan ook onafhankelijk worden gecertificeerd, waardoor leveranciers, belanghebbenden en toezichthouders het bewijs krijgen dat u de “passende en proportionele” technische en organisatorische maatregelen heeft genomen.
Samenvattend kan een ISO 27001-standaardbenadering voordelen opleveren voor bedrijven in de gezondheidszorg die willen voldoen aan meerdere gezondheidszorgregelgevingen, omdat het helpt te voldoen aan wettelijke vereisten, gevoelige patiëntgegevens beschermt, vertrouwen opbouwt bij patiënten en belanghebbenden, de algehele beveiligingspositie verbetert en een raamwerk biedt voor voortdurende verbetering. .
Het bereiken van effectieve informatiebeveiliging en gegevensprivacy is nog nooit zo cruciaal geweest
Zorgorganisaties en -aanbieders moeten prioriteit geven aan cyberbeveiligingsmaatregelen om hun gegevens en systemen te beschermen. Dit omvat het implementeren van technische veiligheidsmaatregelen, zoals firewalls en encryptie, en het vaststellen van beleid en procedures voor gegevensprivacy en -beveiliging. Opleidings- en bewustmakingsprogramma's voor werknemers kunnen ook van cruciaal belang zijn bij het voorkomen van inbreuken op de beveiliging, aangezien werknemers vaak de eerste verdedigingslinie vormen tegen cyberaanvallen.
Prioriteit geven aan cyberbeveiliging in de gezondheidszorg is niet alleen een kwestie van compliance of risicobeheer; het is een cruciale verantwoordelijkheid om patiëntgegevens te beschermen en de patiëntveiligheid te garanderen. Zorgorganisaties en aanbieders moeten actie ondernemen om robuuste cyberbeveiligingsmaatregelen te implementeren om hun gegevens en systemen te beschermen en het vertrouwen van patiënten en belanghebbenden te behouden.
Versterk vandaag nog uw compliance op het gebied van de gezondheidszorg
Als u uw reis naar betere informatiebeveiliging en gegevensprivacy wilt beginnen, kunnen wij u helpen.
Onze ISMS-oplossing maakt een eenvoudige, veilige en duurzame benadering van gegevensprivacy en informatiebeheer mogelijk met ISO 27001 en versterkt andere raamwerken zoals HIPAA, GDPR en meer. Ontgrendel vandaag nog uw compliance op het gebied van de gezondheidszorg.
