De Britse regelgeving inzake netwerk- en informatiesystemen (NIS-regelgeving) trad in mei 2018 in werking, na de EU-richtlijn inzake netwerk- en informatiesystemen uit 2016. Vanwege de timing van de invoering richtten de meeste media zich op het grotere nieuws van die dag: de komst van de nieuwe AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming). Maar de NIS-regelgeving was, met het oog op het verbeteren van de basisbeveiliging van "exploitanten van essentiële diensten" (OES) in kritieke infrastructuursectoren, minstens even belangrijk.
De Britse NIS-richtlijn beoogde de ontwikkeling van een nationaal incidentmanagementsysteem te verplichten, de informatie-uitwisseling tussen lidstaten te verbeteren en het risicomanagement binnen de OES-gemeenschap te versterken. Maar tijd is een cruciale factor voor cybersecurityplanners, en de EU heeft onlangs een nieuwe versie goedgekeurd: de NIS2-richtlijn . Deze is van toepassing op alle in het VK gevestigde OES-organisaties die in de EU actief zijn.
Nu het Verenigd Koninkrijk echter de EU heeft verlaten, zal het regelgevingskader afwijken van NIS 2. Nog niet alles is volledig uitgewerkt, maar laten we eens kijken wat de gevolgen zijn voor organisaties die onder de regeling vallen.
De lat hoger leggen voor EU-brede cyberbeveiliging
Zoals Deloitte uitlegt , is NIS 2 ontworpen met drie doelstellingen voor ogen:
- Verbeter de cyberveerkracht in een groeiend aantal OES-sectoren in de hele EU
- Verminder de inconsistenties in de mate van veerkracht in sectoren die al onder de NIS vallen
- Het delen van informatie verder verbeteren en nieuwe regels vaststellen voor de respons op incidenten, waardoor het vertrouwen tussen bevoegde autoriteiten (toezichthouders) wordt vergroot
Meer specifiek bevat het verschillende nieuwe elementen:
Een breder toepassingsgebied: NIS 2 omvat organisaties in nieuwe sectoren zoals telecommunicatie, sociale media, afvalwaterbeheer en voedselvoorziening en is van toepassing op alle middelgrote en grote organisaties in sectoren die worden beschouwd als aanbieders van "essentiële" of "belangrijke" diensten. Ook sommige organisaties in de publieke sector vallen onder de regeling.
Hogere boetes: Toezichthouders kunnen boetes opleggen voor ernstige niet-naleving tot 2% van de jaaromzet, of €10 miljoen (£8.6 miljoen), afhankelijk van welk bedrag hoger is.
Basisvereisten voor beveiliging: NIS 2 introduceert een minimum aan maatregelen waaraan alle organisaties moeten voldoen. Deze omvatten:
- Risicobeheer en informatiebeveiligingsbeleid
- Incidentbeheer voor preventie, detectie en respons op cyberincidenten
- Bedrijfscontinuïteit en crisismanagement
- Supply chain-beveiliging
- Testen en auditen van beveiligingsmaatregelen
- Sterke encryptie
Beveiliging van de toeleveringsketen: Organisaties zijn verantwoordelijk voor het beheren van cyberbeveiligingsrisico's in hun toeleveringsketens en het toezicht houden op de beveiligingsstatus van hun leveranciers.
Verantwoordelijkheid van de directie: Het senior management is verantwoordelijk voor de volwassenheid van hun beveiligingsfunctie. Zij moeten cybersecuritytrainingen volgen en regelmatig risicoanalyses uitvoeren.
Incidentmelding: Elk incident met potentieel ernstige gevolgen moet binnen 24 uur na ontdekking aan de toezichthouder worden gemeld. Een volledig meldingsrapport moet binnen 72 uur worden ingediend, gevolgd door een definitief rapport een maand na het eerste incident.
Wat is er nieuw voor Groot-Brittannië?
In haar reactie op een oproep tot het indienen van voorstellen over voorstellen om de Britse cyberveerkracht te verbeteren, was de regering vrij ondubbelzinnig over NIS 2 en zei: “Gezien het feit dat Groot-Brittannië niet langer gebonden is aan EU-wetgeving en NIS 2 niet zal implementeren, zullen er verschillen zijn tussen de EU en Groot-Brittannië. De Britse wetgeving is ontworpen voor de Britse economie en om de voordelen voor het Verenigd Koninkrijk te maximaliseren.”
Wat betekent dit in de praktijk? Dit zijn de belangrijkste gebieden waarop de verschillen bestaan:
Managed service providers (MSP's): Het Verenigd Koninkrijk breidt het type digitale dienstverleners dat onder de wet valt (momenteel beperkt tot zoekmachines, online marktplaatsen en cloudproviders) uit naar MSP's. Dit omvat providers die:
- B2B
- Gericht op IT-diensten
- Afhankelijk van netwerk- en informatiesystemen
- Het verzorgen van regulier beheer en ondersteuning, actief beheer en/of monitoring van IT-systemen, infrastructuur, netwerk en/of beveiliging
Dit staat in contrast met NIS 2, dat verschillende nieuwe sectoren toevoegt aan de lijst die onder de verordening valt, waaronder telecom, sociale media en openbaar bestuur. Ook wordt de omvang van de organisatie strenger voorgeschreven, zodat alleen middelgrote en grote organisaties onder de regeling vallen.
Incidentmelding: Het Verenigd Koninkrijk stelt voor om een breder scala aan incidenten te melden aan de toezichthouder, waaronder incidenten die een hoog risico vormen voor of een aanzienlijke impact hebben op een dienst, zelfs als ze de dienst niet verstoren.
NIS 2 bevat ook strengere vereisten voor het melden van “significante incidenten” – dat wil zeggen incidenten die aanzienlijke operationele verstoringen of financiële verliezen voor de getroffen entiteit of anderen hebben veroorzaakt of kunnen veroorzaken. Het schrijft ook voor dat de eerste rapportage binnen 24 uur moet plaatsvinden.
Uitgezonderde organisaties: Datacenters die niet als cloudproviders worden gereguleerd, zijn vrijgesteld, evenals softwareontwikkelaars en kleine/microbedrijven. De toezichthouder, de ICO, kan echter specifieke kleine/micro-aanbieders van digitale diensten aanwijzen die onder de regelgeving vallen als zij essentieel worden geacht voor de kritieke diensten of de nationale veiligheid van het VK.
Aanbieders van digitale diensten: De ICO gaat een meer risicogebaseerde aanpak hanteren bij de regulering van digitale diensten, waarbij de nadruk ligt op hoe cruciaal aanbieders zijn voor het leveren van essentiële diensten.
NIS 2 hanteert een strenger beleid, met potentieel hoge boetes voor niet-naleving door OES-aanbieders.
Toekomstbestendigheid van de NIS: De Britse overheid behoudt zich het recht voor om de regelgeving in de toekomst aan te passen na overleg met het publiek, mogelijk door nieuwe sectoren toe te voegen die als cruciaal voor de economie worden beschouwd.
Wat je moet doen
Volgens Marija Nonkovic, advocaat bij Burges Salmon, moeten Britse organisaties eerst bepalen welke regeling op hen van toepassing is: NIS 2, de gewijzigde Britse NIS-regeling of beide.
“Hoewel er overeenkomsten zijn tussen de twee regimes, zullen de verschillen resulteren in een zekere mate van divergentie, waardoor organisaties die actief zijn in de EU en het VK hun verplichtingen op het gebied van cyberbeveiliging zorgvuldig moeten beoordelen”, legt ze uit.
“Bedrijven moeten de tijd nemen om in een vroeg stadium de juiste middelen toe te wijzen om ervoor te zorgen dat er passende beveiligingsmaatregelen zijn getroffen om zich te beschermen tegen cyberdreigingen, en om de veerkracht in het licht van een cyberaanval te behouden om te voorkomen dat ze de kosten en reputatieschade oplopen die kunnen voortvloeien uit cyberveiligheidsincidenten.”
De uitdaging zal de timing zijn. NIS 2 is op 16 januari 2023 in werking getreden en moet uiterlijk op 17 oktober 2024 door de lidstaten zijn geïmplementeerd. Volgens juridische experts is het echter onwaarschijnlijk dat er vóór 2024 een nieuw NIS-reguleringsregime van kracht zal zijn.
"Een verschil in de timing van de implementatie zal de kosten waarschijnlijk enigszins verhogen, aangezien bedrijven die zowel in het VK als in de EU actief zijn, tijd en middelen moeten besteden aan nalevingsprocedures op twee momenten in plaats van één", stelt advocatenkantoor Travers Smith . Het valt nog te bezien of de afwijking van de Britse regelgeving de regelgevingslast voor binnenlandse bedrijven daadwerkelijk zal verminderen, zoals de overheid hoopt.
Dus wat gebeurt er daarna?
Zoals EY adviseert, moeten bedrijven die onder NIS 2 vallen hun informatiebeveiligingsrisico's beheren. Het implementeren van een informatiebeveiligingsmanagementsysteem (ISMS) is de beste manier om dit te doen. Dit helpt het proces voor het voldoen aan normen zoals ISO 27001 en ISO 22301 te stroomlijnen, wat op zijn beurt een goed kader kan bieden voor het voldoen aan NIS 2.
Voor degenen die zich volledig richten op de NIS-regelgeving, zou een vergelijkbare aanpak ook de basis leggen voor naleving. Voor meer informatie heeft het National Cyber Security Centre (NCSC), dat fungeert als het computerbeveiligingsincidentresponsteam (CSIRT) en het centrale aanspreekpunt (SPOC) voor NIS-incidenten, een handige gids uitgebracht . De Cyber Assessment Framework (CAF)-collectie is eveneens een nuttige bron.
Maak uw organisatie klaar voor succes
Als u naleving van NIS 2 wilt bereiken en uw reis naar betere informatie- en cyberbeveiliging wilt beginnen, kunnen wij u helpen.
Download onze essentiële gids voor NIS 2, lees meer en wapen uzelf met het inzicht dat u nodig heeft om voorop te blijven lopen en ervoor te zorgen dat uw organisatie klaar is voor succes.







