AI verandert de manier waarop veel bedrijven werken. Zo'n 97% van de leidinggevenden geeft aan dat ze het afgelopen jaar AI-agents hebben ingezet, en meer dan de helft (57%) van hun personeel maakt er al gebruik van, aldus een onderzoek. Maar het draagt ook bij aan de groei van de cybercriminaliteit. CrowdStrike beweert dat de door AI mogelijk gemaakte cyberaanvallen vorig jaar met 89% zijn toegenomen.
In veel van deze gevallen ontstaan er geen volledig nieuwe risicocategorieën. AI biedt cybercriminelen juist krachtige manieren om hun aanvallen op te schalen en te versnellen. Netwerkbeveiligers raken steeds meer overbelast. En naarmate meer tegenstanders gebruikmaken van AI-gestuurde tools, kan de onbalans verergeren.
Tegen deze achtergrond spelen compliance-, risicomanagement- en security operations (SecOps)-teams allemaal een belangrijke rol.
Het venster inklappen
Het onlangs gepubliceerde Threat Hunting Report 2026 van CrowdStrike is leerzaam. Het legt uit hoe geavanceerde AI helpt om de historische kloof tussen de ontdekking en de exploitatie van kwetsbaarheden te dichten. Het gaat niet per se om het vinden van nieuwe kwetsbaarheden, hoewel AI dat ook kan. Het gaat erom hackers in staat te stellen in te spelen op de nieuwste ontdekkingen en snel en op grote schaal proof-of-concept (PoC) exploits en aanvalspaden te genereren.
"Door activiteiten te koppelen aan identiteitsbeheer, cloud, SaaS, endpoints en perimeterinfrastructuur, kunnen aanvallers voet aan de grond krijgen, bevoegdheden escaleren, gegevens stelen of ontwrichtende aanvallen uitvoeren voordat verdedigers de signalen kunnen koppelen en reageren", aldus het rapport.
De bevindingen zijn schokkend. Tussen januari en juni werd 88% van de door CrowdStrike geconstateerde kwetsbaarheden in verband met een openbaar Proof of Concept (PoC) binnen 48 uur na de publicatie van dat PoC misbruikt. In sommige gevallen, zoals bij de Chinese groepen Vault Panda en Genesis Panda, werden aanvallen zelfs binnen 24 uur na de openbaarmaking uitgevoerd.
Een relatief klein maar groeiend aantal nieuwe kwetsbaarheden bevindt zich in AI-servers en gerelateerde software: soms helpen deze kwetsbaarheden aanvallers bij het minen van cryptovaluta of het bemachtigen van gevoelige configuratiegegevens.
informatie, of zelfs toegang tot AI-modellen zelf.
CrowdStrike merkt ook op dat technieken voor toegang tot AI-modellen (waarvan het misbruiken van kwetsbaarheden er één is) goed waren voor 16% van alle MITRE ATLAS-technieken die de afgelopen 12 maanden zijn waargenomen. Dit illustreert de realiteit van het huidige dreigingslandschap. AI is zowel een krachtige technologie die voor aanvallen kan worden ingezet, als een doelwit op zich. Zoals CrowdStrike stelt: "AI is nu een instrument, een doelwit en een krachtversterker voor tegenstanders."
Verdrinken in CVE's
De vraag is of AI ook een versterkende factor kan zijn voor netwerkbeveiligers, want de ontwikkelingen staan nog maar aan het begin. Rapporten suggereren dat er in 2025 meer dan 48,000 CVE's zijn gepubliceerd, een jaarlijkse stijging van 20%. In juni lag het aantal rond de 7400 – bijna het dubbele van het aantal in juni 2025. De groei zal alleen maar versnellen.
Enerzijds is dit goed nieuws voor netwerkbeheerders, want hoe meer beveiligingsupdates beschikbaar zijn, hoe meer mogelijkheden er zijn om de weerbaarheid van IT-systemen te verbeteren. Maar patches zijn nutteloos als er zoveel zijn dat netwerkbeheerders ze niet redelijkerwijs kunnen prioriteren, testen en implementeren. Het kan hun werk, in ieder geval op korte termijn, bemoeilijken.
Een reactie in kaart brengen
Volgens Erich Kron, CISO-adviseur bij KnowBe4, zouden beveiligingsteams zich allereerst moeten richten op de basisprincipes.
"Organisaties moeten ervoor zorgen dat ze een goed proces hebben om patches of beveiligingsmaatregelen snel te testen en een plan om deze snel toe te passen", vertelt hij aan IO (voorheen ISMS.online). "Organisaties moeten er ook voor zorgen dat ze een nauwkeurige inventarisatie hebben van alle apparaten op het netwerk, inclusief geïnstalleerde software en versies, zodat ze potentiële kwetsbaarheden snel kunnen prioriteren op basis van de ernst die relevant is voor hun specifieke organisatie."
Christopher Jess, senior R&D-manager bij Black Duck, is het ermee eens dat inventarisatie essentieel is, vooral in een open-sourceomgeving, en dat risicomanagement continu moet plaatsvinden, waarbij teams duidelijke risicodrempels vaststellen om onmiddellijk corrigerende maatregelen te kunnen nemen.
"Bedrijven moeten de handmatige vertraging bij het opsporen, prioriteren en verhelpen van kwetsbaarheden zoveel mogelijk elimineren", vertelt hij aan IO. "Dat betekent dat ze continu assets en afhankelijkheden moeten ontdekken, code en open source moeten scannen gedurende de hele SDLC, nieuwe informatie over kwetsbaarheden automatisch moeten correleren met wat er daadwerkelijk is geïmplementeerd, en problemen moeten prioriteren op basis van exploiteerbaarheid en impact op de bedrijfsvoering in plaats van simpelweg steeds langere lijsten met CVE's te produceren."
Gezien de groeiende kloof in snelheid en mogelijkheden tussen aanvallers en verdedigers, wordt continue monitoring een absolute noodzaak, voegt Deborah Galea, cybersecurity-expert bij Filigran, eraan toe.
“Periodieke, reactieve risicobeoordelingen zijn niet langer voldoende. Organisaties hebben behoefte aan continue, realtime, proactieve dreigingsmonitoring die kwetsbaarheden opspoort voordat ze kunnen worden misbruikt. De focus moet liggen op reële risico's, niet op theoretische risico's: kwetsbaarheden die daadwerkelijk in de praktijk worden uitgebuit en dreigingen die worden waargenomen tegen organisaties van vergelijkbare omvang, sector en geografische locatie”, vertelt ze aan IO.
"Het delen van realtime dreigingsinformatie wordt ook steeds belangrijker, omdat het de kloof verkleint tussen het moment dat een aanval zich voor het eerst voordoet en het moment dat verdedigingsmechanismen kunnen reageren. Hierdoor kunnen organisaties ingrijpen op risico's die zich voordoen bij hun leveranciers, collega's of in de sector, voordat die risico's hen bereiken."
Naleving speelt een belangrijke rol.
Volgens Oliver Simonnet, hoofdonderzoeker cybersecurity bij CultureAI, spelen compliance- en beveiligingsteams hierin een belangrijke rol.
"Naleving- en governancefuncties zouden prioriteit moeten geven aan het beoordelen of beleid en procedures daadwerkelijk worden nageleefd om de impact van intern AI-gebruik en externe blootstelling te verminderen", legt hij uit aan IO.
"Risicomanagement moet zijn capaciteit vergroten om beveiligingsproblemen, zowel AI-gerelateerd als traditioneel, te beoordelen, te detecteren en op te lossen, om de technische weerbaarheid van de onderneming te maximaliseren. Daarnaast moeten procedures voor leverancierstoezicht routinematig leveranciersovereenkomsten, -praktijken en -voorwaarden evalueren om ervoor te zorgen dat hun data en algemene risicoblootstelling bekend en begrepen blijven."
Compliance kan ook helpen door te zorgen voor duidelijke verantwoording, toezicht door derden en meetbare implementatie- en testplannen, voegt Simonnet eraan toe. "Als organisaties intern tools ontwikkelen en testen met geïntegreerde AI-technologieën, moeten deze worden behandeld als geprivilegieerde infrastructuur met een hoog risico, met sterke zichtbaarheid, logging, patching, toegangscontrole en beheermogelijkheden", zegt hij.
Misschien wel het allerbelangrijkste is dat CISO's dit niet van de agenda mogen laten verdwijnen. AI is een blijvend onderdeel van het bedrijf en de impact ervan op onderzoek naar en exploitatie van kwetsbaarheden is onbetwist. Het aantal CVE's explodeert. Open-source modellen worden met elke nieuwe release krachtiger. Zoals Simonnet betoogt: "organisaties zouden nu al moeten proberen de ontwikkelingen voor te zijn, in plaats van het risico van AI te beschouwen als iets dat later opgelost moet worden."
Breid je kennis uit
Blog: Van 'houd ze buiten' naar 'zorg dat het bedrijf blijft draaien'
Podcast: Phishing voor problemen S2 E5: Je voldoet aan de regels. Ben je veerkrachtig?
